Paul Samuelson
Ilustracja
Państwo działania

Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

15 maja 1915
Gary

Data i miejsce śmierci

13 grudnia 2009
Belmont

profesor
Specjalność: ekonomia, statystyka, ekonometria
Alma Mater

University of Chicago,
Uniwersytet Harvarda

Uczelnia

Massachusetts Institute of Technology

podpis
Odznaczenia
Narodowy Medal Nauki (USA)
Nagrody

Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii

Paul Anthony Samuelson (ur. 15 maja 1915 w Gary, Indiana, zm. 13 grudnia 2009 w Belmont, Massachusetts) – amerykański ekonomista, statystyk i ekonometryk.

Życiorys

edytuj

Rodzice Samuelsona, farmaceuta Frank i jego żona Ella z domu Lipton, byli żydowskimi imigrantami pochodzącymi z Polski[1].

W 1935 roku uzyskał dyplom University of Chicago, w 1941 roku obronił doktorat na Uniwersytecie Harvarda. Od 1940 profesor i twórca wydziału ekonomii w Massachusetts Institute of Technology w Cambridge.

Zajmował się ekonomią dobrobytu, popularyzując tzw. warunki Lindahl-Bowen-Samuelsona jako kryteria oceny, czy dane posunięcie ekonomiczne wpływa na stopień dobrobytu. Opracowywał teorię finansów publicznych, określając optymalną alokację zasobów. Zajmował się wieloma dziedzinami ekonomii, także matematycznej – programowanie liniowe, analiza ekonomiczna, teoria wzrostu, teoria cen, teoria dochodu, system podatkowy, teoria pieniądza, cykle koniunkturalne, teoria handlu międzynarodowego. Pracował jako doradca ekonomiczny prezydentów Kennedy’ego i Johnsona, a także jako konsultant wielu instytucji gospodarczych i politycznych oraz organizacji niedochodowych. Jest też uznanym autorem podręczników z dziedziny ekonomii, tłumaczonych na wiele języków, w tym polski (m.in. Ekonomia, Zasady analizy ekonomicznej).

Otrzymał John Bates Clark Medal (1947).

W opublikowanym w 1954 roku artykule, zatytułowanym The Pure Theory of Public Expenditure, jako pierwszy usiłował formalnie zdefiniować pojęcie dóbr publicznych, takich jak obrona narodowa.

W podręczniku „Ekonomia” z 1961 r. Samuelson przewidywał, że ZSRR może prześcignąć USA pod względem PKB na obywatela między 1984 r. a 1997 r. W wydaniu z 1980 r. daty przesunięto na lata 2002-2012 r.

W 1970 roku jako pierwszy Amerykanin otrzymał nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii za prace, które pozwoliły „rozwinąć i zintegrować statyczne i dynamiczne teorie ekonomiczne oraz za aktywny wkład w rozwój teorii wzrostu gospodarczego”[2].

Wybrane prace

edytuj
  • Paul Anthony Samuelson. The Pure Theory of Public Expenditure. „Review of Economics and Statistics”, 1954. 

Przypisy

edytuj
  1. Paul A. Samuelson, Economist, Dies at 94 New York Times.
  2. Nobliści. nbportal.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-24)]., Narodowy Bank Polski.

Linki zewnętrzne

edytuj

📚 Artikel Terkait di Wikipedia

Gary (Indiana)

Florian Załęski), bokser, mistrz świata w wadze średniej 1915 urodził się Paul Samuelson, ekonomista, noblista z 1970 roku 1921 urodził się Barney Liddell, puzonista

Dobra publiczne

Powyższa definicja nie jest jedyną powszechnie używaną. Ekonomista Paul Samuelson, który jako pierwszy formalnie rozważał dobra publiczne w swoim artykule

Inwestycja

dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217). Paul Samuelson, William Nordhaus: Ekonomia 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 1995

Krzywa możliwości produkcyjnych

2228353. Samuelson, Paul A. (1971). „Ohlin Was Right”. Swedish Journal of Economics. 73 (4): 365–384. doi:10.2307/3439219. JSTOR 3439219. Samuelson, Paul A.

Joseph Schumpeter

gospodarczego. Uczniami i współpracownikami Schumpetera byli m.in. Paul Samuelson, Paul M. Sweezy, Oskar Lange i James Tobin. W 1986 powstało International

Paul M. Sweezy

Teoria rozwoju kapitalizmu oraz napisany wraz z Paulem Baranem i wydany w 1966 r. Kapitał monopolistyczny. Paul Sweezy urodził się 10 kwietnia 1910 r. W Nowym

Późny kapitalizm

koniec II wojny światowej niektórzy z nich, w tym Joseph Schumpeter i Paul Samuelson, wierzyło, że koniec kapitalizmu może być bliski, ponieważ narastające

Teoria obfitości zasobów

czynników. Po raz pierwszy tym zagadnieniem zajął się znany ekonomista – Paul Samuelson. Wraz ze specjalizacją i wzrostem zapotrzebowania na czynnik, którego