Kodowanie korekcyjne lub kodowanie korygujące (ang. ECC – error correction coding, FEC – forward error correction) – technika dodawania nadmiarowości do transmitowanych cyfrowo informacji. Umożliwia całkowitą lub częściową detekcję i korekcję błędów powstałych w wyniku zakłóceń. Dzięki temu nie ma potrzeby wykorzystywania kanału zwrotnego, do poinformowania nadawcy o błędzie i konieczności ponownego przesłania informacji. Kodowanie korekcyjne jest więc wykorzystywane wtedy, gdy retransmisja jest kosztowna, kłopotliwa lub niemożliwa, np. ze względu na ograniczenia czasowe.

Podstawy teoretyczne

edytuj

W 1948 Claude Shannon opublikował „Matematyczną teorię komunikacji”, w której zawarł fundamentalny dla opisu transmisji danych wzór opisujący przepustowość kanału (twierdzenie Shannona-Hartleya)[1][2]:

gdzie:

– przepustowość (pojemność) kanału w bitach na sekundę,
szerokość pasma w hercach,
– stosunek mocy sygnału do mocy szumów w skali liniowej.

Z teorii Shannona wynika, że w kanale transmisyjnym przy danym poziomie szumów można z dowolnie niskim prawdopodobieństwem błędu przesyłać informację co najwyżej z przepływnością równą przepustowości Nie wystarczy jednak spowolnić transmisję, aby pozbyć się błędów. Aby osiągnąć niskie prawdopodobieństwo błędu konieczne jest przesyłanie informacji w formie zakodowanej, to znaczy zawierającej pewną nadmiarowość. Szybkość przesyłania bitów kodu (lub ogólniej – symboli) musi być większa od przepustowości ale ilość niesionej przez nie informacji zakodowanej (mniejsza od ilości bitów ze względu na nadmiarowość kodu) może być co najwyżej równa Shannon udowodnił, że istnieją kody, które zapewniają takie maksymalne wykorzystanie kanału transmisyjnego, ale teoria ta nie dawała praktycznych wskazówek jak skonstruować takie kody, których kodowanie i dekodowanie byłoby fizycznie realne[1].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b Claude Elwood Shannon: A Mathematical Theory of Communication. [w:] Reprinted with corrections from The Bell System Technical Journal, Vol. 27, s. 379–423, 623–656, July, October, 1948 [on-line]. [dostęp 2016-01-30].
  2. Jan Chojcan, Adam Dustor: Transmisja danych z widmem rozproszonym. [w:] Zeszyty naukowe Politechniki Śląskiej, 2000, seria: Elektronika z. 12, nr kol. 1492 [on-line]. s. 201–219. [dostęp 2016-01-29].

Linki zewnętrzne

edytuj

📚 Artikel Terkait di Wikipedia

Teoria kodowania

Algebraic Coding Theory, wyd. popr., Singapore: World Scientific, 2015, ISBN 978-981-4635-89-9  (ang.). Andrew J.A.J. Viterbi Andrew J.A.J., Error Bounds

Kodowanie sieciowe

Kodowanie sieciowe (ang. network coding) – dział teorii informacji i teorii kodowania. Jest metodą osiągania maksymalnego przepływu danych w sieci. Sieć

OpenAI

2023-06-09]. (ang.). James Vincent: Google’s AI chatbot Bard makes factual error in first demo. The Verge, 2023-02-08. [dostęp 2023-06-09]. (ang.). Tom Dotan:

1000BASE-T

Coded Modulation) zapewniającego korekcję błędów (ang. Trellis Forward Error Correction). Za detekcję i korekcję błędów odpowiada dekoder Viterbiego

Errno

only after the function returns a value indicating failure - SEI CERT C Coding Standard - Confluence [online], wiki.sei.cmu.edu [dostęp 2018-11-18] [zarchiwizowane

Antywzorzec projektowy

implementuje potrzebny interfejs (błąd ten wyklucza korzystanie z polimorfizmu) Coding by exception (kodowanie przez wyjątki) – dodawanie nadmiernej liczby osobnych

Józef Kalisz (elektronik)

Nonlinearity correction of the integrated time-to-digital converter with direct coding, IEEE Transactions on Instrumentation and Measurement, Vol. 46, No. 2, April

Pajęczaki

Arthropod relationships revealed by phylogenomic analysis of nuclear protein-coding sequences. „Nature”. 463 (7284), s. 1079–1083, 2010. DOI: 10.1038/nature08742