Bertil Gotthard Ohlin
Ilustracja
Państwo działania

Szwecja

Data i miejsce urodzenia

23 kwietnia 1899
Klippan

Data i miejsce śmierci

3 sierpnia 1979
Vålådalen

profesor
Specjalność: ekonomia
Uczelnia

Uniwersytet Kopenhaski,
Wyższa Szkoła Handlowa w Sztokholmie

podpis
Nagrody

Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii

Bertil Gotthard Ohlin (ur. 23 kwietnia 1899 w Klippan, zm. 3 sierpnia 1979 w Vålådalen) – szwedzki polityk i ekonomista, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1977 roku.

Życiorys

edytuj

Był profesorem ekonomii na Uniwersytecie w Kopenhadze (1925–1930), następnie w Szkole Ekonomicznej w Sztokholmie (1930–1965). Przez 40 lat (1930–1970) zasiadał w szwedzkim parlamencie, w latach 1944–1967 stał na czele szwedzkiej Ludowej Partii Liberałów (Folkpartiet, liberałowie, przez większość okresu liderowania Ohlina w opozycji do Partii Socjaldemokratycznej). 1944–1945 minister handlu w rządzie socjaldemokraty Hanssona.

Jako ekonomista reprezentował tzw. szkołę szwedzką (sztokholmską). Zajmował się przede wszystkim teorią handlu międzynarodowego. Współtwórca tzw. modelu Heckshera-Ohlina – teorii głoszącej, że poszczególne kraje (lub regiony) eksportują towary, które są wytwarzane przez czynniki produkcji posiadane przez te kraje w obfitości, i odpowiednio do tego, importują te produkty, których wytwarzanie wymagałoby użycia czynników produkcji występujących rzadko. Efektem tych działań jest zrównanie cen czynników produkcji w handlu międzynarodowym.

W 1977 otrzymał nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii za pogłębienie tematów związanych z teorią handlu i przepływami między regionami i krajami. Razem z nim nagrodę otrzymał James Meade[1].

Córka Ohlina, Anne Wibble (1943–2000), była ministrem finansów na początku lat 90.

Wybrane publikacje

edytuj
Interregional and international trade, 1933
  • Interregional and International Trade (1933)
  • International Economic Reconstruction (1936)
  • The Problem of Employment Stabilization (1949)

Przypisy

edytuj
  1. Nobliści. nbportal.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-24)]., Narodowy Bank Polski.

Bibliografia

edytuj
  • Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001

Linki zewnętrzne

edytuj

📚 Artikel Terkait di Wikipedia

De Nios översättarpris

Eva Liljegren(inne języki), Irmgard Pingel(inne języki) oraz Bengt Samuelson(inne języki) 1994: Anders Bodegård, Lasse Söderberg(inne języki), Jan

Laureaci Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii

analizy procesów ekonomicznych Tinbergen, JanJan Tinbergen 1970 Samuelson, PaulPaul Samuelson teoria równowagi ogólnej i teoria równowag cząstkowych za pracę

Lista laureatów Nagrody Nobla

AleksandrAleksandr Sołżenicyn Borlaug, NormanNorman Borlaug Samuelson, PaulPaul Samuelson 1971 Gabor, DennisDennis Gabor Herzberg, GerhardGerhard Herzberg

14 lipca

Władysław Hasior, polski rzeźbiarz, malarz, scenograf (ur. 1928) Gar Samuelson, amerykański perkusista, członek zespołów: Megadeth, The New Yorkers i

Vera Rubin

Otto Struve 1945: Bengt Edlen 1946: Jan Oort 1947: Marcel Minnaert 1948: Bertil Lindblad 1949: Sydney Chapman 1950: Joel Stebbins 1951: Anton Pannekoek

Ingrid Kristiansen

Cooksey 1979: Catalano 1980: Wokke 1981: Samuelson 1982: Waitz 1983: Samuelson 1984: Samuelson 1985: Samuelson 1986: Kristiansen 1987: Kristiansen 1988:

Derartu Tulu

Cooksey 1979: Catalano 1980: Wokke 1981: Samuelson 1982: Waitz 1983: Samuelson 1984: Samuelson 1985: Samuelson 1986: Kristiansen 1987: Kristiansen 1988:

Grete Waitz

Cooksey 1979: Catalano 1980: Wokke 1981: Samuelson 1982: Waitz 1983: Samuelson 1984: Samuelson 1985: Samuelson 1986: Kristiansen 1987: Kristiansen 1988: