Chad Smith 📖 Wikipedia

Chad Smith

Chad Smith (2016)
Imię i nazwisko	Chadwick Gaylord Smith[1]
Data i miejsce urodzenia	25 października 1961 Saint Paul[2]
Instrumenty	perkusja
Gatunki	rock, jazz, funk rock, funk metal, hard rock, rock alternatywny
Zawód	muzyk, perkusista
Aktywność	od 1977
Zespoły
Red Hot Chili Peppers Chickenfoot Chad Smith's Bombastic Meatbats
Multimedia w Wikimedia Commons

Chad Smith, właśc. Chadwick Gaylord Smith (ur. 25 października 1961^[3] w Saint Paul) – amerykański perkusista, znany z występów w zespole rockowym Red Hot Chili Peppers. W 2012 roku zespół został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame^[4].

Na perkusji zaczął grać w wieku 7 lat. W 1984 założył swój pierwszy zespół o nazwie Toby Reed, lecz istniał on tylko cztery lata i nie przyniósł popularności młodemu muzykowi. W 1989 roku Chad został przyjęty do zespołu Red Hot Chili Peppers na miejsce Jacka Ironsa, który odszedł z zespołu po śmierci gitarzysty Hillela Slovaka. Obecnie Smith rozwija swój poboczny projekt o nazwie Chickenfoot razem z Joem Satrianim oraz z byłymi muzykami zespołu Van Halen – Sammym Hagarem i Michaelem Anthonym^[5].

Smith nagrywał z wieloma różnymi artystami, wśród których znaleźli się m.in. Glenn Hughes, Johnny Cash, John Fogerty, Jennifer Nettles, Jake Bugg, The Avett Brothers, Joe Satriani, Post Malone, Eddie Vedder, Brandi Carlile, Lana Del Rey, Halsey, The Chicks, Dua Lipa, Charli XCX, Hardy oraz Lady Gaga. W 2020 roku został współautorem utworów i wszedł w skład zespołu akompaniującego na albumie Ozzy'ego Osbourne'a Ordinary Man, a współpracę tę powtórzył w 2022 roku przy płycie Patient Number 9. W tym samym roku Smith był członkiem zespołu Eddiego Veddera, The Earthlings, po tym jak współtworzył i nagrał z nim album Earthling. Rok później był również głównym perkusistą na krążku Every Loser Iggy'ego Popa.

W 2009 roku w plebiscycie magazynu branżowego DRUM! został wyróżniony tytułem „najlepszego perkusisty funkowego” i „najlepszego perkusisty alternatywnego”^[6]. W maju 2013 roku magazyn Spin umieścił Smitha na 91. miejscu swojej listy „100 najlepszych perkusistów muzyki alternatywnej”^[7]. Z kolei w czerwcowym wydaniu brytyjskiego magazynu Rhythm z 2013 roku, czytelnicy sklasyfikowali Smitha oraz basistę Red Hot Chili Peppers, Flea, jako czwartą najlepszą sekcję rytmiczną wszech czasów^[8].

Swoim wyglądem przypomina aktora i komika – Willa Ferrella^[9][10].

Smith urodził się w Saint Paul w stanie Minnesota jako trzecie dziecko Joan i Curtisa Smithów. Większość dzieciństwa spędził w Bloomfield Hills w stanie Michigan, gdzie w 1980 roku ukończył szkołę średnią Lahser High School. Część edukacji odbył również w Homewood-Flossmoor High School w Flossmoor w stanie Illinois^[11]. Zaczął grać na perkusji w wieku siedmiu lat, a dorastając, słuchał głównie takich zespołów jak Rush, The Rolling Stones, Humble Pie, Pink Floyd, Black Sabbath, Led Zeppelin, Deep Purple, The Who, The Jimi Hendrix Experience oraz Kiss^[12][13].

W 1988 roku zespół Red Hot Chili Peppers szukał zastępstwa za swojego perkusistę, D.H. Peligro, który został wyrzucony. Będąc już w trakcie prac nad czwartym albumem studyjnym i po zatrudnieniu nowego gitarzysty, Johna Frusciante, grupa zorganizowała otwarte przesłuchania na nowego perkusistę. Smith był przesłuchiwany jako ostatni. Członkowie zespołu uznali, że oceniając po samym wyglądzie, Smith kompletnie do nich nie pasuje, ponieważ przypominał bardziej muzyka hair-metalowego niż punkowego. Mimo to, jego występ zrobił na nich ogromne wrażenie. Wokalista Anthony Kiedis podziwiał Smitha i uznał jego upór za imponujący^[14].

Smith dołączył do Chili Peppers w grudniu 1988 roku. W ciągu zaledwie kilku miesięcy nagrywał już swój pierwszy album z zespołem – Mother's Milk, który ukazał się w 1989 roku. Wspominając moment dołączenia do grupy, Smith powiedział w wywiadzie z 2012 roku: „Pamiętam, że pomyślałem: »O, fajnie, mają kontrakt płytowy. Świetnie! Chętnie zagrałbym w zespole, który ma kontrakt«. Zaczęliśmy grać i od razu zaiskrzyło między nami muzycznie. Pomyślałem: »Stary, ale jazda! Ci kolesie są świetni!« (...) Po prostu robiliśmy swoje. Jammowaliśmy, i to samo robimy do dzisiaj. Wygląda to bardzo podobnie”^[15]. Od 1989 roku Smith nagrał z zespołem dziesięć albumów, z których najnowszy, Return of the Dream Canteen, ukazał się w 2022 roku^[16].

Według stanu na luty 2026 roku, Chili Peppers są obecnie w trakcie pisania materiału na swój czternasty album studyjny. „Piszemy razem muzykę, nagrywamy w domu Johna Frusciante i te utwory brzmią świetnie. Ostatecznie, gdy zaczynamy grać, chodzi tylko o to, żeby... złapać ten magiczny groove i zrobić to dobrze” – powiedział Flea^[17].

W 2007 roku Smith, wraz z gitarzystą Jeffem Kollmanem i klawiszowcem Edem Rothem – z którymi współpracował już wcześniej u boku Glenna Hughesa – założył w pełni instrumentalny zespół, zrodzony z ich wspólnej pasji do funku i fusion z lat 70^[18][19]. Grupa, która w tamtym czasie nie miała jeszcze nazwy, została uzupełniona o basistę Kevina Chowna i zadebiutowała w 2008 roku na targach NAMM Show w Anaheim w Kalifornii^[20]. Od momentu powstania formacja, działająca pod nazwą Chad Smith's Bombastic Meatbats, wydała dwa albumy studyjne oraz dwupłytowy album koncertowy^[21].

Po długiej światowej trasie koncertowej promującej album Stadium Arcadium, zespół Chili Peppers zdecydował się na przerwę w 2008 roku. Podczas tego odpoczynku Smith dołączył do hardrockowej supergrupy Chickenfoot, w której skład wchodzili również Sammy Hagar, Joe Satriani oraz Michael Anthony^[22]. Do tej pory zespół wydał ze Smithem dwa albumy studyjne, album koncertowy oraz box set. Z powodu zobowiązań koncertowych wobec Chili Peppers w 2011 roku, Smith nie mógł wyruszyć w trasę z Chickenfoot i został zastąpiony przez Kenny’ego Aronoffa^[23][24]. W 2012 roku Smith ponownie dołączył do Chickenfoot na cztero-utworowy bis, a zespół zjednoczył się na krótko na zaledwie dwa koncerty, które odbyły się 7 i 8 maja 2016 roku w Harrah's Showroom w South Lake Tahoe^[25]. Podczas tamtych występów zespół zaprezentował premierowo nowy utwór zatytułowany „Divine Termination”^[26].

W czerwcu 2016 roku Smith odniósł się do przyszłości koncertowej Chickenfoot oraz nagrywania nowej muzyki, mówiąc: „Każdy z nas ma teraz na głowie inne rzeczy. Naprawdę uwielbiamy razem grać, ale przy moim grafiku nie widzę nas zbyt często na scenie. Bardzo chciałbym stworzyć z tymi chłopakami coś nowego, ale musielibyśmy znaleźć się w tym samym pokoju w tym samym czasie. Po prostu nie wiem. Wszystko wisi w powietrzu. Niemniej jednak uwielbiam z nimi grać. To czysta przyjemność”^[27].

W 2010 roku Smith wydał uznany przez krytyków album dla dzieci zatytułowany Rhythm Train, który nagrał wspólnie z Dickiem Van Dyke’em oraz Leslie Bixler^[28].

W marcu 2012 roku Smith wypuścił darmową aplikację mobilną na urządzenia z systemami iPhone, iPad oraz Android, w której znalazła się funkcja „Drummer GPS”. Ta sekcja aplikacji przybliża sylwetki perkusistów, którzy wywarli wpływ na Smitha, a także tych, których uważa on za jednych z najlepszych współczesnych bębniarzy. W maju 2013 roku uruchomił In Conversation with Chad Smith – swój własny podcast na platformie MusicRadar, w którym przeprowadza wywiady z innymi artystami muzycznymi^[29].

Smith dołączył do Sammy'ego Hagara w studiu, aby pracować nad materiałem na album, który ostatecznie stał się szesnastym krążkiem studyjnym Hagara. Do składu dołączyli gitarzysta Neal Schon (z zespołu Journey) oraz basista Michael Anthony – według Hagara były to narodziny na nowo jego formacji HSAS z lat 80., którą współtworzył wówczas Schon oraz dwaj inni muzycy^[30].

W 2013 roku Smith połączył siły z muzykiem jazzowym Jonem Batiste oraz basistą i producentem Billem Laswellem, tworząc wyjątkowy projekt muzyczny. Ich celem było skomponowanie ścieżki dźwiękowej do filmu, który nie został jeszcze napisany i ostatecznie nigdy nie powstał. Powstały w ten sposób album, zatytułowany The Process, ukazał się 4 listopada 2014 roku^[31].

20 stycznia 2017 roku Smith zadebiutował jako gospodarz ośmioodcinkowego programu koncertowego Landmarks Live in Concert na antenie stacji PBS, w którym rozmawia o muzyce z różnymi artystami. W pierwszych dwóch odcinkach pojawili się Alicia Keys oraz Brad Paisley^[32][33].

Smith nagrał także partie perkusji do muzyki skomponowanej przez Lorne'a Balfe'a do filmu animowanego Lego Batman: Film. Ścieżka dźwiękowa do tej produkcji ukazała się 3 lutego 2017 roku^[34][35].

28 maja 2018 roku Smith, wraz ze współprowadzącą Lyndsey Parker (redaktorką muzyczną Yahoo Entertainment), uruchomił swój własny radiowy talk-show o tematyce muzycznej na antenie SiriusXM, zatytułowany VOLUME West, który jest nadawany w każdy poniedziałek. Duet rozmawia o muzyce z artystami, liderami branży oraz przyjaciółmi, a także przeprowadza z gośćmi wywiady na temat ich ulubionych utworów, albumów i wykonawców^[36].

Smith nagrał partie perkusji do utworu Post Malone’a „Take What You Want”, pochodzącego z jego trzeciego albumu Hollywood's Bleeding. W piosence gościnnie pojawili się również lider Black Sabbath, Ozzy Osbourne, oraz raper Travis Scott^[37]. Współpraca z Post Malone’em doprowadziła do powstania wydanego w 2020 roku albumu Osbourne’a Ordinary Man, którego Smith był współautorem wraz z basistą Guns N' Roses, Duffem McKaganem, oraz producentem Andrew Wattem^[38]. Smith zagrał także na perkusji we wszystkich utworach na tej płycie^[39]. 17 grudnia 2020 roku ogłoszono, że kolejny album studyjny Ozzy’ego Osbourne’a jest gotowy w połowie, a obok Smitha pojawią się na nim basista Metalliki, Robert Trujillo, oraz perkusista Foo Fighters, Taylor Hawkins^[40].

1 stycznia 2021 roku, podczas noworocznego koncertu streamowanego w ramach Bud Light Seltzer Sessions, do Post Malone’a dołączyli Smith, Slash z Guns N' Roses, Chris Chaney z Jane's Addiction oraz producent i gitarzysta Andrew Watt, aby wspólnie wykonać utwory „War Pigs” z repertuaru Black Sabbath oraz „Rooster” grupy Alice in Chains^[41]. Smith wziął także udział w nagraniach na charytatywny album tribute The Metallica Blacklist, wydany we wrześniu 2021 roku, gdzie wspomógł na perkusji Miley Cyrus w jej coverze utworu Metalliki „Nothing Else Matters”^[42].

Smith zagrał na perkusji na wydanym w 2022 roku albumie Ozzy’ego Osbourne’a Patient Number 9^[43][44]. Był również współautorem dwóch utworów na tej płycie^[45].

Smith, Flea oraz Josh Klinghoffer współpracowali z Morrisseyem nad jego nadchodzącym albumem Bonfire of Teenagers. Płyta miała ukazać się w lutym 2023 roku, jednak w grudniu 2022 roku ogłoszono, że jej przyszłość stoi pod znakiem zapytania, ponieważ wytwórnia Capitol Records podjęła decyzję o rezygnacji z jej wydania^[46][47].

Smith gra w siedmiu utworach i jest współautorem pięciu piosenek na wydanym w 2022 roku albumie Iggy'ego Popa Every Loser^[48]. W ramach promocji krążka Smith wszedł w skład zespołu akompaniującego Popowi o nazwie The Losers, w którym grają również Josh Klinghoffer, Duff McKagan oraz Andrew Watt^[49][50].

W marcu 2024 roku ogłoszono, że Smith pojawi się jako on sam w Spinal Tap II: To nie koniec (Spinal Tap II: The End Continues) – nadchodzącej kontynuacji filmu komediowego (mockumentu) z 1984 roku Oto Spinal Tap^[51].

Smith gra w utworze „Killah” pochodzącym z wydanego w 2025 roku albumu Lady Gagi Mayhem^[52].

Smith (wraz z byłym gitarzystą Chili Peppers, Joshem Klinghofferem) zagrał w większości utworów na wydanym w 2025 roku wspólnym albumie Eltona Johna i Brandi Carlile Who Believes in Angels?. Smith wystąpił wraz z Johnem i Carlile 5 kwietnia 2025 roku w programie Saturday Night Live oraz 6 kwietnia 2025 roku w telewizyjnym programie specjalnym An Evening with Elton John and Brandi Carlile, który został wyemitowany następnego wieczoru na antenie CBS^[53].

5 lipca 2025 roku Smith wystąpił na Back to the Beginning – całodniowym koncercie zorganizowanym w Birmingham, będącym ostatecznym pożegnaniem z publicznością dla Ozzy'ego Osbourne'a i Black Sabbath. Smith zagrał w supergrupie Toma Morello o nazwie All Stars, w skład której weszli m.in. Morello, Steven Tyler, Sammy Hagar czy Nuno Bettencourt. Stoczył także perkusyjny pojedynek z Travisem Barkerem i Danny'm Carey'em. Koncert pozwolił zebrać 190 milionów dolarów na cele charytatywne. Osbourne zmarł siedemnaście dni później^[54].

Smith pojawił się w filmie dokumentalnym Ozzy Osbourne: No Escape From Now, który trafił na platformę Paramount+ 7 października 2025 roku i dokumentował ostatnie sześć lat życia Osbourne'a^[55]. W grudniu 2025 roku Smith, Slash, Duff McKagan oraz Andrew Watt zagrali wspólny koncert pod nazwą The Dirty Bats. Na scenie dołączyli do nich Bruno Mars, Brandi Carlile, Anthony Kiedis, Yungblud oraz Eddie Vedder^[56].

Smith pojawi się na Foreign Tongues – nadchodzącym albumie studyjnym zespołu The Rolling Stones, którego premiera zaplanowana jest na 10 lipca 2026 roku^[57].

• Tony Woolliscroft, Chad Smith, Red Hot Chili Peppers: Me and My Friends, 2009, Harry N. Abrams, ISBN 978-0-8109-8283-3.
• Anthony Kiedis, Larry Sloman, Blizna, 2005, Sonia Draga, ISBN 978-83-7999-652-0