 Wnętrze stadionu. | |
| Estadio La Cartuja de Sevilla | |
| Poprzednia nazwa |
Estadio Olímpico de Sevilla |
|---|---|
| Państwo | |
| Wspólnota autonomiczna | |
| Miejscowość | |
| Adres |
Edificio Suroeste, Puerta E |
| Architekt |
Antonio Cruz Villalón |
| Koszt budowy |
120 mln euro |
| Data budowy |
1997–1999 |
| Data otwarcia |
5 maja 1999 |
| Data przebudowy |
2020, 2024–2025 |
| Właściciel |
W.A. Andaluzji (40%) |
| Operator |
Sociedad Estadio Olímpico de Sevilla S.A. |
| Inauguracja | |
| Pojemność stadionu |
71 374 miejsc |
| Wymiary boiska |
105 m x 68 m |
| Nawierzchnia boiska | |
| Dodatkowe wyposażenie | |
Położenie na mapie Andaluzji  | |
Położenie na mapie Hiszpanii  | |
 37°25′02,1″N 6°00′16,4″W/37,417250 -6,004556
| |
| Strona internetowa | |
Estadio La Cartuja – wielofunkcyjny stadion (piłkarsko-lekkoatletyczny), usytuowany na rzecznej wyspie Cartuja, w granicach administracyjnych Sewilli oraz Santiponce, zbudowany w latach 1997–1999 i otwarty 5 maja 1999. Pojemność jego trybun wynosi 71 374 miejsc (3. miejsce wśród obiektów sportowych w Hiszpanii). Właścicielem i operatorem obiektu jest Sociedad Estadio Olímpico de Sevilla S.A., którą tworzy sześć podmiotów: Wspólnota autonomiczna Andaluzji (40%), Królestwo Hiszpanii (25%), Miasto Sewilla (19%), Prowincja Sewilla (13%) oraz kluby piłkarskie Real Betis (1,5%) i Sevilla FC (1,5%).
Historia
edytujDecyzję o budowie stadionu podjęto w związku z ubieganiem się przez Sewillę o prawo organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2004 i 2008 roku. Pierwotnie planowano, by na co dzień gospodarzami obiektu były obydwa czołowe kluby z tego miasta, jednak na skutek protestów kibiców, zarówno władze Realu Betisu, jak i Sevilli FC nie wyraziły na to zgody. Dopuściły one jedynie okresowe przenosiny na La Cartuję na czas zamknięcia ich własnych stadionów (np. z powodu remontów). Roboty budowlane rozpoczęto w 1997 r. według projektu dwóch sewilskich architektów – Antonia Cruza Villalóna i Antonia Ortiza Garcíi z biura Cruz y Ortiz Arquitectos. Inaugurację obiektu stanowił towarzyski mecz piłkarski Hiszpania – Chorwacja (3:1), rozegrany 5 maja 1999. 26 czerwca 1999 po raz pierwszy odbyło się na nim finałowe starcie Pucharu Króla (Atlético Madryt – Valencia CF 0:3). W lipcu 1999 r. był on natomiast areną lekkoatletycznych mistrzostw Hiszpanii, a miesiąc później również mistrzostw świata w lekkoatletyce. 30 czerwca 2001 po raz drugi gościł finał Pucharu Króla (Celta Vigo – Real Saragossa 1:3). 21 maja 2003 rozegrano na nim finałowy mecz Pucharu UEFA sezonu 2002/2003, pomiędzy FC Porto i Celtikiem Glasgow (3:2). Dwukrotnie Estadio La Cartuja było areną finałowych pojedynków tenisowego Pucharu Davisa (w 2004 r. i w 2011 r.). W 2018 r. stadion został zamknięty na skutek fatalnego stanu technicznego dachu, którego naprawę ukończono w 2020 r. W tym samym roku podpisano umowę o współpracy z Królewskim Hiszpańskim Związkiem Piłki Nożnej, na mocy której La Cartuja stała się miejscem rozgrywania sześciu kolejnych finałów Pucharu Króla (2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 i 2026) oraz międzypaństwowych meczów seniorskiej reprezentacji Hiszpanii. Na przestrzeni lat obiekt stał się również siedzibą kilku firm i organizacji, a także miejscem przeprowadzania wielu imprez kulturalnych oraz muzycznych.
Euro 2020
edytuj23 kwietnia 2021 ogłoszono, że ze względu na restrykcje związane z pandemią COVID-19 w Kraju Basków, Estadio La Cartuja zastąpi stadion San Mamés w Bilbao w organizacji meczów piłkarskich Mistrzostw Europy 2020[1]. Na tym obiekcie odbyły się trzy spotkania grupy E z udziałem reprezentacji Hiszpanii (ze Szwecją, Polską i Słowacją) oraz jedno spotkanie 1/8 finału między Belgią a Portugalią[2].
Przypisy
edytuj- ↑ Change of venues for some UEFA EURO 2020 matches announced [online], uefa.com [dostęp 2021-04-23] (ang.).
- ↑ Euro 2020: Stadium La Cartuja Sevilla [online], stadiony.net [dostęp 2022-11-26] (pol.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Oficjalna strona internetowa stadionu (hiszp.)
- Stadion na portalu stadiony.net (pol.)
